"Biz namuslu yaşadık Son.İyi insanlar olduk."

İnsan, hayatın o kadar da kısa olmadığını anladığı zaman büyüyor galiba. Yaşayan için bitmeyecek bir şeydir çünkü hayat; ancak, ölmekte olan için kısa... Uzar, genleşir hatta delinip derinleşir zaman. Birikirsin. İnsan ancak bunu anladığında yalnızdır. Birikeceğini, hayatın ölüme kadar bitmeyeceğini anladığı an... Aslında gerçekten tam o anda birini arar insan. İnsanlığın ucuz cehenneminde bir başına olmamak için... Olup bitenler hakkında hiç değilse konuşmak için... Birşeyler görünce dönü p "gördün mü?" demek için. Esas olan hayat içinde yaşamak dediğimiz bütün o şeyler olup biterken, senin gördüğünü gören birisiyle "sıra arkadaşı" olmaktı.
Sıra arkadaşı insanın önünde durmaz, arkadasında da... Yanında durur. Böyle yan yana durur işte. Siz yan yana başınızdan olaylar geçer. Hayat denilen sıkıcı dersi bir aralık kollarsın "gördün mü?" demek için.
Bazen eteği sarkar hayatın. "Gördün mü?" deyip, iki kişilik gülersin. Bazen sıra dayağına çeker sizi hayat. "Acıdı mı? dersin. Acıyan yerlerini gösterirsin birbirine. Geçince yada geçti sanınca, "gördün mü?" dersin "bak geçti."
Yokluklarda, yoksunluklarda bazen yoklama yapacağı tutar hayatın. "Eksik" yazılmasın diye o, atarsın kendini ortaya. Yalanlar, masallar, hikayeler; oyalarsın zamanı. Ne yapar yapar "eksik" dedirtmezsin sıra arkadaşın için. Sonra bi ara bulup yine: "Gördün mü? dersin, "iki kişi olunca nasıl idare ediyoruz birbirimizi".
Herkeslerden gizli hınzır şeyler yaparsın birlikte. "Düşersin" diye çıkarmadıkları yükseklere çıkı p, "boğulursun" diye göndermedikleri dehlizlere dalarsın birlikte. Maceraların arasında parmaklarınız uçuşur güzel ve tuhaf şeyleri işaret etmek için: "Gördün mü?" dersin, "görecek çok şey buluyoruz iki kişiyken".
Gün gelir, bir rüya görünce bile "gördün mü?" dersin. Çünkü iki kişilik yıllanmış uykularda akıllar bile ılıyı p karışır birbirine.
Bazen başkalarına gönlü kayabilir insanın, başka "sıralara"... Hayat uzun ya! Ama o başkalarına "gördün mü?" diyemeyeceğini anladığı anda... Sıraya dönü p yine: "Gördün mü?" dersin, "her şey bizim iki kişilik evrenimiz içinde olup bitiyor aslında. Olup bitiyor!".
Ama sıra arkadaşı gidince...
"Hayat sürüyor" diyorsun ya ...